Skip to content


Kolana kielichowe SW wg ANSI B16.11 – alternatywa kolan hamburskich

Wspominaliśmy już, że kolana hamburskie stanowią niezwykle istotny element instalacji energetycznych. W niektórych jednak przypadkach projektanci decydują się na zastosowanie kształtek kielichowych, które w odróżnieniu od tych wspawywanych do czołowo charakteryzują się parametrami pozwalającymi na ich zastosowanie w szczególnych warunkach ciśnienia i temperatury.

 

Kształtki kielichowe wykonane z normą ANSI B16.11 wytwarzane są z odkuwek, które na dalszym etapie produkcji poddawane są obróbce mechanicznej. Taki sposób produkcji sprawia, że kolana kielichowe mają stosunkowo niewielki zakres stosowanych średnic. W zależności od producenta maksymalna średnica kolana sw nie przekracza zwykle 4″ . Nie ma się zresztą czemu dziwić, ponieważ kolana kielichowe wykorzystywane są przede wszystkim w instalacjach doprowadzających przewodzony czynnik pod dużym ciśnieniem, do których zaliczyć można na przykład instalacje olejowe czy sprężonego powietrza.

Z uwagi na przewodzony czynnik i środowisko, w którym zastosowane być mogą kolana kielichowe mogą Państwo spotkać się z kształtkami wykonanymi ze stali węglowej A105 lub materiałów kwasoodpornych i stopowych. Poniżej prezentujemy charakterystykę stali A105 :

Temperatura Klasy [CL]
2000 3000 6000
°C °F Bar psi Bar psi Bar psi
-29 do 38 -20 do 100 137,9 2000 206,9 3000 413,8 6000
66 150 135,9 1970 203,4 2950 407,9 5915
93 200 133,8 1940 201,0 2915 402,0 5830
121 250 132,1 1915 198,3 2875 396,6 5750
149 300 130,7 1895 196,2 2845 392,4 5690
177 350 129,3 1875 193,8 2810 387,9 5625
204 400 127,6 1850 191,4 2775 382,8 5550
232 450 124,8 1810 187,2 2715 374,5 5430
260 500 119,7 1735 179,7 2605 359,3 5210
288 550 113,1 1640 169,7 2460 339,7 4925
316 600 106,2 1540 159,3 2310 318,6 4620
343 650 98,6 1430 148,3 2150 296,6 4300
371 700 90,0 1305 135,2 1960 270,3 3920
399 750 81,4 1180 122,4 1775 244,8 3550
427 800 90,0 1015 105,2 1525 210,3 3050
Standardowe

ograniczenia stosowania stali węglowej

454 850 57,2 830 86,2 1250 172,4 2500
482 900 42,4 615 63,8 925 127,9 1855
Praktyczne

ograniczenia stosowania stali węglowej

510 950 29,3 425 44,1 640 88,6 1285
538 1000 16,2 235 24,1 350 49,3 715

kolano sw ansi b16.11

 

 Share on Facebook

Posted in ANSI B16.11, Kolana hamburskie, Kolana stalowe.

Tagged with , , .


Lejki spustowe sposobem na służących do odwodnienie spustów i odpowietrzeń rurociągów

Funnel, lejek spustowyRurociągi energetyczne to nie tylko rury, kolana gięte czy inne kształtki rurociągowe. Z uwagi na specyfikę pracy rurociągów oraz fakt, że nie rzadko transportują one czynnik zanieczyszczony zachodzi konieczność spuszczania gromadzących się zanieczyszczeń. W takich przypadkach na wylotach rurociągów odpływowych zachodzi konieczność zastosowania lejków spustowych.

W zależności od zapotrzebowania można na wylotach rurociągów odpływowych zainstalować lejki spustowe, które zostały zaprojektowane przez polskich projektantów i opatrzone numerem karty branżowej KER-72/2.89. Lejki spustowe występują w dwóch typach, które znajdą Państwo także w naszej ofercie.

Lejki spustowe Typu A wykorzystywane są do zabudowy na pojedynczych nitkach rurociągów odprowadzających czynnik, którym może być w tym przypadku para bądź inne czynniki obojętne.

Funnel, lejek spustowy

 

Lejki spustowe wykonywane przez nas dostarczamy ze wszystkimi niezbędnymi dokumentami wymaganymi przez jednostki UDT.

W przypadku kiedy w jednym punkcie dochodzi do styku kilku nitek rurociągów wówczas zaleca się zastosowanie lejka spustowego typu B wg KER-72/2.89. Także to wykonanie lejków spustowych znajdą Państwo w naszej ofercie.

Funnel type B

 

 

funnel type B

Standardowo lejki wykonywane ze stali węglowych lub kotłowych – St3S, P265GH i innych. W przypadku zgłoszenia zapotrzebowanie jesteśmy także w stanie wykonać lejki spustowe ze stali kwasoodpornych lub o innym niestandardowym wykonaniu na podstawie dokumentacji dostarczonej przez zamawiającego.Share on Facebook

Posted in Kolana hamburskie, Kolana stalowe, Lejki spustowe.

Tagged with , , .


Kolana hamburskie – jak czytać cechy na produkcie

kolana hamburskie

Kolana hamburskie stanowią zaraz po rurach i redukcjach niezwykle istotny element instalacji energetycznych. Dlatego między innym tak ważna jest znajomość parametrów rurociągu, by odpowiednio dobrać kolana hamburskie. Zapewnienie bezpieczeństwa instalacji oraz pracujących w jego sąsiedztwie ludzi ma bowiem znaczenie w zasadzie strategiczne. Kolejny wpis na naszym blogu zdecydowaliśmy się poświęcić sposobowi oznaczania kolan hamburskich. Jako przykład posłużył łuk rurowy wykonany z materiału 10CrMo9-10.

 

Continued…Share on Facebook

Posted in DIN 2605-1, Kolana hamburskie, Kolana stalowe.

Tagged with , , , .


Przebieg procesu kształtowania kolan metodą hamburską wg DIN 2605

Kolana hamburskie są jednymi z najczęściej stosowanych i wykorzystywanych łuków rurowych. Na taki stan rzeczy wpływa bez wątpienia wysoka jakość i powtarzalność kolan uzyskiwanych tą metodą. Mimo powszechności metody hamburskiej niewiele osób zdaje sobie sprawę jak wygląda proces zmierzający do wyprodukowania kolan hamburskich. W niniejszym artykule postanowiliśmy przybliżyć wszystkim zainteresowanym technologię produkcji kolan hamburskich.

 

 

Zanim kolano hamburskie uzyska pożądaną formę konieczne jest przede wszystkim rzetelne przygotowanie materiałów wyjściowych, czyli rur które mają po obróbce uzyskać formę kolana hamburskiego. Ponieważ w zależności od wyposażenia i stopnia opanowania technologii zakładu zajmującego się wytwarzaniem kolan hamburskich poszczególne etapy ich produkcji mogą się nieco różnić, dlatego poniższe etapy mają charakter ramowy. Zasadniczo można więc proces produkcji kolan hamburskich podzielić na następujące etapy:

 

 

 

 

Luk hamburski proces ksztaltowania wg DIN 2605

Luk hamburski proces ksztaltowania wg DIN 2605

Proces kształtowania kolan metodą hamburską – schemat

 

 

  1. Etap przygotowawczy

 

Na tym etapie dokonuje się następujących czynności związanych przygotowaniem rur, których mają zostać wykonane kolana hamburskie:

a)      kontrola jakości i wymiarów rur wsadowych

b)      kontrola cech naniesionych na rury i porównanie ich z dostarczonymi atestami materiałowymi

c)      cięcie rur na odcinki pozwalające uzyskać odpowiedni kąt gięcia kolan

 

 

  1. Produkcja kolan hamburskich

 

Na tym etapie przygotowane wcześniej rury poddawane są procesowi gięcia na gorąco

 

  1. Kontrola gotowego wyrobu

 

Kontrola jakości kolan hamburskich rozpoczyna się po ich schłodzeniu i obejmuje następujące elementy:

a)      czyszczenie powierzchni poprzez piaskowanie w celu wyeliminowania ewentualnych uszkodzeń i zniekształceń wizualnych

b)      cięcie oraz fazowanie końców kolan

c)      badania nieniszczące

d)     zabezpieczenie kolan przed korozją oraz przygotowanie do składowania

 

Powyższe etapy to jedynie zarys czynności, które przeprowadza się w trakcie produkcji kolan hamburskich. Poszczególne etapy mogą się nieco różnić między sobą chociażby z uwagi na rodzaj i gatunek zastosowanego materiału, ponieważ poszczególne gatunki stali wymuszają dalszą obróbkę np. termiczną. Dlatego należy mieć na uwadze, że kolana hamburskie wykonane ze stali węglowych (R35, St37.0, S235) będą zawierały na atestach odbiorowych nieco mniej szczegółowych danych związanych z obróbka niż na przykład kolana wykonane z gatunków stopowych takich jak 15Mo3, 10CrMo9-10 czy 13CrMo44.

 

Schematyczny rysunek trzpienia kształtującego

 

Jednym z najistotniejszych etapów kształtowania kolan metodą hamburską jest zwiększenie średnicy rury. Wiele osób zadaje pytanie dlaczego na atestach materiałowych średnica wykorzystanej rury jest mniejsza od tej, którą posiada kolano hamburskie. Dzieje się tak ponieważ w podczas przesuwania rury wsadowej przez trzpień, którego przekrój zwiększa się sukcesywnie na całej jego długości a na końcowym odcinku także zagina, dochodzi właśnie do zwiększenia średnicy rury. Kiedy rura wsadowa osiąga mniej więcej kąt 55° trzpień ma już stały przekrój a krzywizna łuku po stronie zewnętrznej i wewnętrznej jest zbliżona. Fragment trzpienia na którym dokonuje się formowanie krzywizny łuku kończy się odcinkiem o stałym przekroju poprzecznym, co umożliwia dalsze prowadzenie i kalibrowania kolana hamburskiego.

 

Kolana hamburskie ukształtowane na samotoku

 Share on Facebook

Posted in DIN 2605-1, Kolana hamburskie, Kolana stalowe.

Tagged with , , , , .


Obróbka cieplna kolan łuków rurowych wykonanych wg KER-80/2.05

KER-80/2.05Obróbka plastyczna rur stalowych, której produktem finalnym są łuki rurowe o określonym promieniu gięcia ( R) wiąże się bardzo często z koniecznością podgrzania rury do temperatury pozwalającej na swobodne uzyskanie łuku giętego. Gięcie na giętarkach indukcyjnych prowadzi jednak zmiany właściwości fizyko-chemicznych stali, co może znacząco wpłynąć na jakość kolana giętego wg KER-80/2.05 lub zgodnie z wytycznymi dostarczonymi przez zamawiającego. Aby doprowadzić stal do stanu wyjściowego konieczne jest przeprowadzenie obróbki cieplnej. Poniżej zamieściliśmy krótkie charakterystyki poszczególnych rodzajów obróbki cieplnej. Wyżarzania wymagają między innymi takie gatunki stali jak 13CrMo4-5, 10CrMo9-10 , 15HM i inne.

 

wyżarzanie –  jest to cykl procesów cieplnych, które mają za zadanie doprowadzić obrabiany stop stali do stanu równowagi termodynamicznej. Na proces wyżarzania składają się trzy etapy: nagrzewanie, wygrzewanie oraz chłodzenie.

 

wyżarzanie ujednoradniające –  to proces polegający na nagrzaniu stali do temperatury zbliżonej do linii solidus*, a następnie jej wygrzewania w tej temperaturze do momentu, kiedy nastąpi wyrównanie składu chemicznego. Po wygrzaniu następuję chłodzenie elementu poddawanego wyżarzaniu.

 

wyżarzanie normalizujące –  w trakcie tego procesu stal jest podgrzewana do stanu austenitycznego, a więc do temperatury 30 – 40°C powyżej linii GSE po czym prowadzone jest swobodne studzenie na wolnym powietrzu, co ma na celu rozdrobnienie ziaren oraz ujednolicenie struktury.

 

wyżarzanie zupełne – proces ten ma na celu wytworzenie struktury zbliżonej do stanu równowagi. Pierwsza faza procesu polega na austenizowaniu stali w sposób podobny do tego, jak ma to miejsce w przypadku wyżarzania normalizującego a w dalszej kolejności odbywa się chłodzenie w piecu. Ma to na celu zmniejszenie twardości oraz prowadzi do redukcji naprężeń wewnętrznych. Studzenie w piecu prowadzi także do zwiększenia ciągliwości stali.

wyżarzanie odprężające – proces ten polega na nagrzaniu kolan giętych do temperatury poniżej Ac1 (zazwyczaj poniżej 650°C) a następnie wygrzewaniu ich i studzeniu. Ten rodzaj obróbki prowadzi do redukcji naprężeń wewnętrznych bez efektów ubocznych w postaci zmian strukturalnych. Często stosowanym wariantem tej obróbki jest wyżarzanie stabilizujące, które przeprowadzane jest w temperaturze poniżej 150°C aby zmniejszyć naprężenia własne. Możliwe jest także przeprowadzanie stabilizowania naturalnego, które przeprowadza się w temperaturze otoczenia przez długi czas.

Poniżej schemat procesu wyżarzania odprężającego Łuku gładkiego 90-32,0×5,0 R=80 13CrMo4-5 KER-80/2.05

 

 

 

 

 

 

* Solidus – linia lub powierzchnia na wykresie fazowym, na której kończy się przemiana cieczy w ciało stałe. Po jednej stronie tej linii znajduje się ciało stałe (kryształy soli lub metalu), a po drugiej dwie fazy: ciało stałe i roztwór nasycony (ciekły lub stały) względem składników fazy stałej. Solidus jest linią dla układów dwuskładnikowych, a powierzchnią dla układów trójskładnikowych.

 Share on Facebook

Posted in Kolana stalowe.

Tagged with , , , , , .


Technologiczne uwarunkowania gięcia łuków rurowych wg KER-80/2.05

Luk gladki dlugi KER-80/2.05Proces kształtowania kolan rurowych jest procesem, którego finalnym produktem jest łuk rurowy o żądanym promieniu i kącie. W naszym kraju jest tylko kilka przedsiębiorstw zajmujących się wytwarzaniem kolan giętych zgodnie z wytycznymi określonymi przez normę branżową KER-80/2.05. Kolana gięte przeznaczone do stosowania w energetyce charakteryzować się bowiem muszę nie tylko precyzją wykonania, ale także specyficznymi, dodatkowymi procesami technologicznymi, które mają zagwarantować osłabionej przecież rurze trwałość zgodnie z parametrami określonymi przez projektantów instalacji energetycznych.

Podczas kształtowania kolan na zimno jest przynajmniej kilka elementów, które mogą sprawiać kłopot. Zasadniczo zakres czynników, które należy uwzględnić podczas gięcia można sklasyfikować zgodnie ze zmieniającymi się parametrami produktu końcowego względem prefabrykatu, a więc rury. Gięcie powoduje bowiem zmiany w przekroju, a co za tym idzie zmieniają się parametry wytrzymałości ukształtowanej w łuk rury. Aby przybliżyć Państwu zachodzące zmiany postanowiliśmy je uszeregować zgodnie z tym, co zostało napisane powyżej.

Gięcie łuków rurowych powoduje:

 

I) Zmiany mechaniczne wynikające z fizycznym procesem gięcia:

 

a) owalizacja

 

Owalizacja jest wyjątkowo niepożądanym procesem. Zbyt duża owalizacja może bowiem doprowadzić do na tyle niekorzystnej zmiany przekroju rury, że przewodzony czynnik będzie parł ze zbyt dużą siłą ścianką na osłabione przecież ścianki kolana, co może doprowadzić do osłabienia a w przypadku kolan giętych wykorzystywanych w instalacjach, w których panuje duże ciśnienie, nawet do powstawania pęknięć

 

b) pocienienie ścianki rury

 

Plastyczne formowanie łuku rurowego powoduje pocienienie grubości ścianki rury w miejscu powstałego zagięcia, dlatego tak ważny jest odpowiedni dobór grubości ścianki rury zgodnie z normą KER-80/2.05 która określa wymagania dotyczące doboru rur, z których ma zostać wykonane kolano gięte. W przypadku kolan giętych na zimno samo pocienienie nie ma aż tak dużego znaczenia na parametry wytrzymałościowe kolana, ponieważ pocieniona ścianka zostaje jednocześnie wzmocniona w wyniku odkształcenia materiału. Kiedy jednak proces gięcia dotyczy materiałów poddawanych dalszej obróbce – na przykład wyżarzaniu normalizacyjnemu, wówczas stopień pocienienia ma bardzo duże znaczenie, ponieważ kolana takie są z reguły wykorzystywane w instalacjach rurociągów wysokoprężnych, w których przewodzone są czynniki sprzyjające korozji. W takich przypadkach zbyt duże pocienienie może być przyczyną uszkodzenia kolana i awarii całej nitki rurociągu. Z zagadnieniem pocienienia z jednej strony wiąże się oczywiście pogrubienie przeciwnej, wewnętrznej części kolana. Dlatego przyjęto, że maksymalne pocienienie rury nie może przekraczać 25% a pogrubienie 18%. Wewnętrzna część kolana giętego, ta podlegająca pogrubieniu może zostać dodatkowo pofalowana. Zjawisko takie powstaje, kiedy naprężenia boczne przekroczą wartość krytyczną, co powoduje miejscowe wyboczenia.

 

c) sprężynowanie rury

 

Mechaniczne gięcie kolan oprócz odkształceń plastycznych powoduje także powstawanie naprężeń sprężystych, które najprościej mówiąc dążą do nadaniu rurze jej pierwotnego kształtu. Zjawisko sprężynowania rury należy mieć zawsze na uwadze, by uzyskany produkt spełniał wymagania związane z jego dokładnością na instalacji, w której ma zostać zamontowany.

 

d) przemieszczanie warstwy obojętnej

 

Przemieszczanie warstwy obojętnej ma wpływ na długość rury wsadowej wymaganej do uzyskania żądnego produktu. Ilość rury wymaganej do uzyskania danego łuku zostało określone w normie KER-80/2.05 i wynikają one z możliwości technologicznych konkretnego urządzenia wykorzystywanego do kształtowania kolan.

 

II) Zmiany parametrów wytrzymałości powstające w wyniku gięcia kolan

 

Procesowi kształtowania kolan na zimno towarzyszy szereg zjawisk, które mają za zadanie ograniczać dalsze odkształcanie plastyczne. Te zjawiska to między innymi:

- utrata przez materiał zdolności do odkształceń plastycznych

- zmiana granicy plastyczności

- obniżenie wartości związanych z udarnością materiału

 

Należy także pamiętać, że dostarczona do rozciąganych warstw zewnętrznych ukryta energia może uruchamiać dalsze niepożądane procesy, takie jak chociażby niszczące procesy pełzania. Wszystkich wyżej wymienionych, niekorzystnych de facto zjawisk można uniknąć przeprowadzając gięcie w podwyższonej temperaturze, która sprawia, że nie pojawia się między innymi umocnienie odkształceniowe. Warto zaznaczyć, że na gorąco gięte są przede wszystkim kolana z rur grubościennych o średnicach zewnętrznych powyżej DN125. Podgrzewanie rury powoduje także zmniejszyć wielkość sił wymaganych do wykonania odkształcenia.

W/w niekorzystne zjawiska uzależnione są dwóch głównych elementów:

 

- grubości ścianki rury

 

- promienia gięcia

 

Zależność jest oczywista – im mniejsza jest cienkościenność rury i promień gięcia, tym trudniej uzyskać jest produkt o parametrach wynikających z normy KER-80/2.05 lub wytycznych dostarczonych przez klienta.

Poniżej przykłady łuków rurowych wykonanych zgodnie z normą KER-80/2.05

 

KER-80/2.05 P265GH

 

Łuk gładki wg KER-80/2.05 P265GH

 

KER-80/2.05

 

Łuk gładki wg KER-80/2.05 15HM

 

 Share on Facebook

Posted in Kolana stalowe.


Zawieszenia jednosprężynowe poziome w instalacjach energetycznych

Aby nie zanudzać Państwa wpisami dotyczącymi jedynie kształtek rurowych i kolan hamburskich, postanowiliśmy wzbogacać co jakiś czas tematykę o teksty dotyczące elementów związanych nierozerwalnie z rurociągami. Zapraszamy do lektury wpisu poświęconego zawieszeniom jednosprężynowym poziomym wg KER-75/8.41

 

W instalacjach rurociągowych konieczne jest zabezpieczenie przemieszczeń oraz drgań, które mogłyby spowodować uszkodzenie rurociągu. W takich przypadkach wykorzystuje się wszelkiego rodzaju elementy pozwalające na amortyzację naprężeń i przemieszczeń. Stosuje się w tym celu wszelkiego rodzaju zawieszenia oraz podparcia rurociągów. Karty branżowe KER szczegółowo określają i pozwalają dobrać zawieszenie dostosowane do konkretnych naprężeń i temperatury czynnika.

Jednym z częściej wykorzystywanych zawieszeń są zawieszenia jednosprężynowe, które przeznaczone są dla poziomych rurociągów energetycznych przemieszczających się w płaszczyźnie poziomej i pionowej, w zakresie średnic od 57,0 mm do 508,0 mm. dla tego rodzaju zawieszeń projektanci przewidzieli zakres temperatur czynnika do 823K /550ºC/. Zawieszenia spełniają swoją rolę dla przemieszczeń pionowych rurociągu do 20 mm lub do 40 mm w zależności od zastosowanych sprężyn.

 

zawieszenie 1-sprezynowe

wieszak zawieszenia 1-sprężynowego poziomego wg KER-75/8.41  sprężyna 11

 

Zawieszenia jednosprężynowe wg KER-75/8.41 występują w dwóch typach:

- typ A – zawieszenia przytwierdzone do stropu żelbetowego
- typ B – zawieszenia przyspawane do konstrukcji stalowej

Dla zawieszeń istnieją dwie odmiany wykonania:
- odmiana bez oznaczenia – zawieszenia w wykoananiu normalnym
- odmiana „c” – zawieszenia w wykonaniu ciężkim

Dla obu typów i odmiany bez oznaczenia rozróżnia się wykonania dla temperatur czynnika do 573K /300ºC/, do 723K /450ºC/, do 823K /550ºC/. Odmianę „c” wykonuje się tylko dla temeratur czynnika do 573K /300ºC/ i średnic zewnętrznych rurociągu Dz > 273 mm

 

KER-75/8.41 obejma zawieszenie jednosprezynowe

 

obejma zawieszenia jednosprężynowego poziomego wg KER-75/8.41

 

 Share on Facebook

Posted in Zamocowania rurociągów.


Kolana hamburskie, czyli łuki stalowe w instalacjach energetycznych

Od kiedy kolana hamburskie pojawiły się po raz pierwszy w instalacjach energetycznych upłynęło 95 lat. W tym czasie technologia produkcji kształtek rurowych – w tym kolan stalowych – przeszła prawdziwą rewolucję. W Polsce kolana hamburskie przyjęły się stosunkowo późno, ponieważ Polscy projektanci opracowali metody produkcji kolan stalowych, które w pełni zaspokajały potrzeby rodzimego rynku. Można jednak powiedzieć, że jedynie krowa nie zmienia zdania, czego przykładem może być tak duża popularność kolan hamburskich w nowo powstających instalacjach energetycznych.

 

Niestety jak to zwykle bywa nie obyło się w tym przypadku bez strat. Kolana produkowane metodą hamburską z uwagi na dokładność, wysoką jakość oraz stosunkowo niską cenę, niemal całkowicie wyeliminowały stosowanie łuków gładkich krótkich wykonywanych wg KER-83/2.01. W dalszym ciągu konieczna jest natomiast produkcja kolan giętych wg KER-80/2.05. Gięcie wykonywane może być na giętarce na zimno lub metodą indukcyjną. Produkcja łuków w ten sposób pozwala na uzyskanie łuków gładkich długich o kącie określonym przez projektantów instalacji energetycznej, na która jest budowana lub remontowana. Stosunkowo niedawno pojawiły się w Polsce kolana wykonywane zgodnie z normami amerykańskimi ANSI B16.9 o promieniach podobnych do tych, które posiadają także kolana hamburskie.

W kolejnych artykułach dowiedzą się Państwo znacznie więcej o kolanach wg DIN, ANSI oraz wg KER. Zapraszamy do regularnego odwiedzania naszego bloga.

 

Share on Facebook

Posted in DIN 2605-1, Kolana stalowe.

Tagged with , , , .


Metody kształtowania łuków rurowych cz.III: Łuki segmentowe wg KER-79/2.02

Opisane we wcześniejszych wpisach metody kształtowania łuków rurowych nie byłyby kompletne gdybyśmy nie dodali jeszcze jednej coraz rzadziej stosowanej w energetyce metody. Chodzi oczywiście o wytwarzanie kolan segmentowych, które w zasadzie zostały wyparte przez łuki hamburskie wykonywane wg DIN 2605 oraz popularne  Łuki LR i SR wg ANSI B16.9. Niemniej jednak czujemy się w obowiązku, by choć kilka słów o łukach segmentowych napisać.

Continued…Share on Facebook

Posted in DIN 2605-1, Kolana stalowe, Zamocowania rurociągów.

Tagged with , , , , , , .


Metody kształtowania łuków rurowych cz.II Kształtowanie na gorąco

Kolejny wpis poświęcony jest gięciu łuków rurowych z użyciem miejscowego nagrzewu. Techniki te umożliwiają znacznie efektywniejszą, bardziej precyzyjną i szybszą obróbkę rur. Dzięki temu znacznemu obniżeniu ulegają koszty związane z produkcją kolan rurowych. Poniżej prezentujemy schematyczne rysunki, które stanowią ilustrację do znajdujących się powyżej tekstów.

Continued…Share on Facebook

Posted in Kolana stalowe.

Tagged with , , , , , , .




kolana hamburskie, zwezki symetryczne, din 2605-1, marwil